સ્વાપનાસ્ત્ર નિદ્રા અથવા સ્થગિતતા સાથે જોડાયેલું દિવ્ય અસ્ત્ર છે. તેનો અર્થ ઊંડો બને છે જ્યારે આપણે નિદ્રાને માત્ર નબળાઈ તરીકે નથી જોતા. રામાયણમાં તે વિશ્વામિત્ર અને વસિષ્ઠના સંઘર્ષમાં છોડાયેલા અનેક અસ્ત્રોમાં આવે છે. કથા બતાવે છે કે જે શક્તિ બીજાને રોકી શકે છે અથવા ઢીલો કરી શકે છે, તે પણ સાચી આધ્યાત્મિક સ્થિરતા સામે નાની પડી જાય છે.
સ્વાપનાસ્ત્ર એવું દિવ્ય અસ્ત્ર છે જે નિદ્રા, વિરામ અથવા પ્રવૃત્તિના અસ્થાયી રોકાણ સાથે જોડાય છે. પ્રતીકરૂપે તે જાગૃત આરામ અને સુસ્ત પલાયન વચ્ચેનો તફાવત શીખવે છે.
કથા
બાલકાંડ સર્ગ 56માં વિશ્વામિત્ર વસિષ્ઠ સામે અનેક દિવ્ય અસ્ત્રો છોડે છે. તેમાં સ્વાપન, એટલે કે નિદ્રા ઉત્પન્ન કરનાર અસ્ત્ર, પણ આવે છે. વસિષ્ઠ સ્થિર રહે છે અને બ્રહ્મદંડથી બધા અસ્ત્રોને શાંત કરી દે છે. આ પ્રસંગ ફક્ત નિદ્રા વિશે નથી. તે બતાવે છે કે ક્રોધ જ્યારે સ્થિરતાને હરાવવા માંગે છે, ત્યારે જાગૃત આત્મબળ વધુ શક્તિશાળી સાબિત થાય છે.
દૈનિક જીવનની શીખ
દૈનિક જીવનમાં સ્વાપનાસ્ત્ર જાગૃત આરામનું મહત્વ શીખવે છે. ભાવનાઓ તીવ્ર બને ત્યારે યોગ્ય વિરામ આપણને ખોટી ક્રિયા થી બચાવી શકે છે. પરંતુ અચેતન પલાયન અનુશાસનને નબળું કરે છે. સાચી શીખ છે—રોકાવું, સ્વને સંભાળવું, સ્પષ્ટતા મેળવવી અને પછી સંતુલનથી કાર્ય કરવું.